نفسی کوتاه برای این روزهایم ...

قرار

صدای باد می آید

از چهارسوی خانه ام

با حسرتی سرخ و غریبانه

                            دنیا سبز است

                             یکسره سبز!

هیهات و هزار افسوس که

میان زمین و هر برگ سبز

وعده ی دیداری هست

از چهارسوی خانه ام

صدای باد می آید.

 

پی نوشت: از کتاب مانیفست یک نفره ی پناهنده ی شماره ٣٣٣٣٣ که چند روز پیش خریدم ... هنوز نظری نمی تونم درباره ی کتابش بدم؛ یه جوریه!؟

 

/ 0 نظر / 3 بازدید