ساعت ٦:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱٦ آبان ۱۳۸۳ 

*:چقدر تمرين كردي؟

  : پنجشنبه و جمعه ، ديشب و امروز صبح !؟

  : خوبه ...... ( يه مكث مي كنه و يه نگاه بهم ) صداقتت رو گفتم نه تمرينه تو .

 

 

*دوردست اميدي نمي آموخت

  دانستم كه بشارتي نيست

  اين بي كرانه

              زنداني چندان عظيم بود

                                             كه روح

  از شرم ناتواني در اشك پنهان مي شد.

 

 

*خب اعصاب آدم خورد ميشه وقتي اين همه وقت كم مياره ...... و نمي تونه بفهمه كجاي كارش اشتباهه ........

 


کلمات کلیدی: